برگ هائی از دفتر معرفت 2

نشان اهل اخلاص

داغ " بسم الله "

قواه تعالی:"بسم الله الرحمن الرحیم"

(امام) جعفرصادق<ع> را پرسیدند از معنی "بسم".

گفت: اسم از "سمه" است و "سمه "داغ " بود.

چون بنده گوید: "بسم الله" معنی آن است که داغ بندگی حق بر خود می کشم تا از کسان او باشم.

هر سلطانی که بود، مرکب خاص خویش به سمت خویش دارد، آن را داغی مشهور نهد تا طمع دیگران از وی بریده گردد. هر مرکبی که داغ سلطان دارد، از دست نشست دیگران آسوده بود؛ عزیز و مصون، مکرم و محترم بود. باز هر مرکبی که داغ سلطان ندارد، پیوسته ذلول و ذلیل بود. در آسیب کوفت و کوب دیگران بود.

مثال بندگان خداوند -جل جلاله - همین است.

داغ الهی برخواص اهل اخلاص، گفتار "بسم الله" است.

هرکه این داغ دارد در حمایت جلال است و در رعایت جمال، و در خلعت قبول و اقبال. و هرکه این داغ ندارد اسیر کسیر است و رنجور و مهجور، ظاهر او سخره دست سلاطین و باطن او پای سپرده ی مرده ی شیاطین.

پس جهدی کن ای جوانمرد تا داغ عبودیت حق بر سر خود کشی تا سعید هر دو سرای گردی، و چندان که توانی بکوش تا خویشتن در کسی از کسان او بندی ، تا عزیز هر دو جهان گردی.

بنده ی خـاص ملک بـاش که با داغ ملک

روزها ایمنی از شحنه و شب ها ز عسس

هرکه او نام کسی یافت از این درگه یافت

ای بـرادر کـس او بـاش و مینـدیش ز کس

بر گرفته از كشف الاسرار رشیدالدین ميبدي
دكترمهدي ركني،لطائفي ازقرآن كريم(آستان قدس رضوي،مشهد،چاپ پنجم1370)